Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

επίκληση

να ξανάρθουν οι  λέξεις στο στεφάνι

να κυλήσουν όπως του Μάρτη οι βροχές

να πλημμυρίσει η λίμνη στον πυρήνα

να ρέουν οι φλέβες ποταμούς μελάνι

να βρουν τη Θάλασσα οι λέξεις.

Advertisements

ένα

http://www.youtube.com/watch?v=NCtIih2HR8Y

κεντημένη κλωστή θαλπωρής

ποτισμένη σε ένωση απελπιστικής αναγκαιότητας.

αμυδρά αντιστέκεται ο βολβός της όρασης στη βελόνα

εύκολο πέρασμα, γλυκό κέντρισμα

η αίσθηση της ίνας έπεται

τραχύ και τρυφερό μαζί το πέρασμά της

εκλύει το εξαρτησιογόνο δηλητήριό της.

εγκαθίσταται.

σε κέντρα όσφρησης (διπλή βελονιά)

στους δρόμους του δέρματος,

στις χαράδρες της μνήμης,

στις πηγές, στις πλατείες, στα αδιέξοδα.

εγκαθίσταται.

με το δικαίωμα του γεννημένου.

το βελόνι κεντάει, η κλωστή αποτυπώνει,

η ουσία εξαπλώνεται, κατακτά.

το λαβύρινθο.

 

σ’ αγαπώ

στίγματα

Στιγμές, στίγματα στιγμές
σκονισμένη πόλη – ανθισμένες νεραντζιές
στιγμές σκυφτές, τις προσπερνάς
σε καρφώνουν μες στα μάτια
το ρολόι σου κοιτάς
Στιγμές φεύγουν βιαστικές
φτυσμένες ερωμένες
στιγμές ονειροπαρμένες

Στιγμές, στίγματα στιγμές
ουρανός ξημερωμένος – μετρημένες αγκαλιές
στιγμές πύρινες, καυτές
που δεν πάγωσες το χρόνο
σε κοιτάζουν για να φταις
στιγμές φεύγουν ξαφνικά
στιγμές φυλακισμένες
παπαρούνες τσακισμένες

Στιγμές, στίγματα στιγμές
πεταλούδα σε βάζο – τη ζωή τους κοιτάζω
στιγμές αέρινες, μικρές
μες στη διάφανη σκιά τους
ξαναβρίσκεις τ’ άρωμά τους
στιγμές, έμαθες καλά
μέσα από τα κάγκελά σου
να γελάς στα όνειρά σου…

κλουβί

με θώρακα καγκελωτό μας έπλασε η φύση

μοιάζει η ψυχή μας σαν πουλί-ψάχνει να ξεπορτίσει

κάθε φτερούγισμα πληγή και μάτωμα και πόνος

στο κοκκαλένιο του κλουβί, καθένας είναι μόνος.

 
έρως μονάχα το μπορεί ν’ανοίξει το πορτί σου

να λευτερώσει το πουλί που κρύβει η ψυχή σου

έρως και θάνατος σιμά –  μοιάζουνε σαν τ’ αδέλφια

και υπακούει ο καθείς του αλλουνού τα κέφια!

κι απορώ

μόλις

σβήνει η

μέρα

τί

γυρεύω

εγώ εδώ

πέρα

;